Thursday, December 18, 2008

Harem

I. Lumbay

Assunta

Pinatuloy ko siya. Umupo sa kaisa-isang upuan sa bahay, sa harap ng TV. Isinandal niya ang ulo sa malambot na sandalang kutson. Pumikit. Sa pagkakaupo niya, parang nakikita ko ang Susan dati. Yung dating Susan na sa loob ng mahigit tatlong taon, nakisalo sa lahat ng mga pangarap at bangungot ko, dito sa maliit kong paraiso sa gitna ng naggugubat na lunsod ng Quezon City, tahanan ng mga baliw at drug addict, sanktuaryo ng mga nawawala.


Ganoon pa rin siya, sa kilos ng buhok, sa galaw ng mga mata, sa tikwas ng mga kamay, sa paghugot at pagbuga ng hininga, sa pag-iling ng ulo. Hindi ko siya nakikitang si Assunta.
Parang di kapanipaniwala. Akala ko dati, di ko na siya makikita pa. Noong umagang iyon na parehong nangangalog ang mga tuhod namin sa dami ng shabu, ganja, orgasmo at laway na pinagsaluhan namin magdamag, mula sa kusina, papasok ng kuwarto, pahiga sa kama, patuwad, pagulong-gulong sa sahig, sa tabi ng mga maleta niyang nakaempake na.

Pinaupo ko siya noon sa maleta, saka ako lumuhod sa harapan niya, at hinimod ang basang-basang sentro ng ligaya. Dumampi sa mukha ko ang kulot, pino at mabangong buhok, kumayod sa mga pisngi ko ang mapuputing singit. Hinanap ng dila ko ang munting kuntil na siyang pinakamaselang bahagi ng puwerta niya. Sinupsop ko iyon nang sinupsop, habang naglalabas-masok ang tatlo kong daliri sa basang-basa niyang kaselanan. At ang isa kong kamay, nakasapo sa puwitan niyang maumbok, sinasalubong ng lamas ang mga liyad niya’t giling. Hanggang sa sapitin niya ang langit-langitang orgasmo nang mahigit limampung beses. Pagkatapos sa sala, pinahiga ko siya sa dining table, umupo ako sa bangko, nakaharap sa akin nang buong-buo ang pagkababae niya, tumutulo ang katas mula sa basang-basa niyang biyak, namumuo-muo ang kumpol-kumpol na buhok. At muli, sinisid ko siya, malalim, naglabas-masok ang dila ko sa kanya. Hanggang sa sumuko siya. At bumaba siya ng mesa, nanginginig ang tuhod. Sinalya ko siyang patalikod, nakatukod sa lababo ang dalawa niyang kamay, nakasampay sa bewang ko ang dsalawang hita, payakap sa balakang ko, at pinasok at pinaputukan ko siya nang maraming beses. Paulit-ulit ang paki-usap niya, tama na, sige pa, tama na, sige pa.

At pagsilip ng araw, ang mapait na pamamaalam. Siya, palipad sa mga pangarap niya. Ako, dito pa rin sa hapag ng luma kong makinilya, pilit tinitipa ang napakailap na pangarap. Nang sumara ang pinto, may naiwang amoy ng pabango niya, tinangay-tangay ng hanging ikinakalat ng bentilador, isinabog sa buong kabahayan, at itinago sa mga sulok-sulok. Sa kabila ng daan-daang insensong sinunog ko mula nang umalis siya, di pa rin maalis ang amoy niya rito sa bahay.

Nagtuloy ako sa kusina para ipagtimpla siya ng kape. Inilapag ko ang kape sa harap niya.

Nakapikit pa rin siya, di kumikilos, maliban sa mabining paggalaw ng dibdib. Umupo ako sa sahig at pinagmasdan siya.

—Magkape ka, anas ko. Bahagya siyang dumilat. Tumitig sa akin.

Tumingin siya sa mesa, naroon ang umuusok na kape, kinuha niya ang tasa at inilapit sa bibig. Maingay at malutong ang higop niya. Tapos, bahagyang napangiti.

—Masarap ka pa ring magtimpla ng kape, nakangiting sambit niya.

Di ko alam ang isasagot ko roon. Tumayo ako’t lumapit sa bintana. Nakatalikod ako sa kanya pero naririnig ko ang mga higop niya ng kape. Nagsindi ako ng sigarilyo at ibinuga ang usok sa labas ng bintana.

Lumapit siya sa tabi ko. Kinapa ng palad niya ang kamay ko, hinawakan nang mahigpit. At umiyak siya. Walang hikbi, walang ingay, pero narinig ko ang pag-agos ng mga luha niya sa pisngi. Niyakap ko siya. Humiga kami sa sahig. Matapos ang mahigit anim na taon ng pangungulila, nayakap ko ulit siya, at nahalikan. Muling nagsanib ang mga katawan naming basa ng laway at pawis.


Angie

Sinubukan kong umiba ng ruta sa pag-uwi. Para hindi ko siya maalala. Para di ko makita ang mga lugar na dati naming pinupuntahan. Nadaan ako sa isang karinderya. Doon ko nakilala si Angie. Katulong siya sa maruming karinderyang iyon.

Maraming kumakain sa karinderya nila kapag gabi. Eh kasi naman, sando at short ang laging suot ni Angie. Kahit dalagita pa lang siya noon, maganda na ang mga umbok ng katawan. Pinagtitripan siya ng mga lalaking kostumer. Isa na ako roon. Mula noon, gabi-gabi doon na ako kumakain. Hanggang sa maging magkalapit kami. Biniro-biro ko siya, sinakyan ang mga trip niya sa buhay, pinatawa siya sa mga corny kong jokes. Nakakawili siya, nakakagigil, masarap kausap, masarap tingnan. Kaya nga doon ako kumakain. May pagkain na sa tiyan, may pagkain pa sa mata.

—May girlfriend ka na ba? tanong niya minsan sa akin, sabay umupo sa harap ko.

Ayokong sumagot. Itinuloy ko ang pagkain, parang di ko siya narinig. Naghihintay siya ng sagot, nababasa ko sa mga mata niya. Buti na lang may mga kostumer na dumating. Tumayo siya’t pinagsilbihan ang mga bagong dating. Nagmadali akong kumain dahil pakiramdam ko, babalik siya sa mesa ko. Pero mas mabilis siya, tipong alam niya’ng umiiwas akong sumagot. Umupo siyang muli sa harap ko nang umiinom na ako ng tubig.

—Birthday ko bukas, sambit niya.

—Happy birthday, sagot ko.

—I-date mo naman ako.

Di ako makasagot. Noon ko naisip na sobrang nakakahiya. Ang laki ng agwat namin. Mahigit sampung taon. Bente-otso ako at siya’y disi-syete. Labing-isang taon ng mapapait at masasayang karanasan ang pumanday sa akin bago pa siya isilang, bago pa siya mag-umpisang umangkat ng ala-ala, mula sa unang uha hanggang ngayon.

—Sige na. Di naman ako maselan, eh. Kahit saan mo ako dalhin, kahit sa Jollibee, okey lang.
Nakatingin sa akin si Aling Gelang, ang may-ari ng karinderia. Ano ang isasagot ko kay Angie?

—Sige na, kuya.

Nasamid ako sa pagtawag niya sa akin ng kuya. Lalong tumingkad ang agwat ng edad namin.

—May lakad ako bukas, eh, sabi ko. Sabay tumayo na ako at umalis. Hanggang bahay, habang tumatae, nagbabate, naliligo, nagbibihis, nagdadamo, nagpapaantok, di siya maalis sa isip ko. At ang mahabang gabi, di pinatahimik ng mga himutok, gigil, pangungulila, libog, lungkot, saya at galit. Halo-halong pakiramdam na sinulsi at binigkis ng pagsapit ng mapaklang umaga. Umagang nagsasabing nag-iisa pa rin ako, dito sa lungga kong pinamamahayan ng mga bangungot at halimuyak ng mga dating minahal.

Tiningnan ko nang matagal ang picture ni Susan na nakapatong sa bedside table. Siya ang laman ng isip ko bago ko ipaghele ng masalimuot na tulog.

Noong sumunod na gabi, pumunta ako sa karinderya nina Aling Gelang. Ang balak ko, kumain at huwag patulan si Angie. Bihis na bihis siya nang dumating ako. Nakasuot siya ng pantalong hapit na hapit, bakat hanggang biyak sa pagitan ng mga hita, at sleeveless na blusa na manipis at maikli. Sa tuwing titingkayad siya, bahagyang sumusungaw ang pusod niya mula sa laylayan ng maikling blusa. Humawak siya sa braso ko at nagpaalam kay Aling Gelang. Wala akong nagawa. Lumabas kami ng karinderya at naglakad papuntang sakayan. Sa taxi, bahagya niyang ipinatong ang palad niya sa hita ko. At marahang nagsalita.

—Di ba magagalit sa akin ang asawa mo, pag nakita tayo?

Nagulat ako. Napaka-unpredictable ng mga tanong niya. Di ko alam kung saan huhugot ng sagot.

—Kahapon, tinatanong mo kung may syota ako. Ngayon tinatanong mo kung di ba magagalit ang asawa ko.

—Di mo naman ako sinagot kahapon, eh, katwiran niya.

—At dahil doon, iniisip mong may asawa na ako?

—Oo.

—Paano mo naman naisip iyon?

—Simple lang. Di ka makasagot, eh. Siguro tali ka na. Tama ba?

Sa buong buhay ko, noon lang ako nakapagkuwento ng mga kabadtripan sa pakikipagrelasyon. Habang walang tigil ang pangungulangot ng driver at nakababad kami sa trapik, kinuwento ko sa kanya ang tungkol kay Susan, kinuwento ko kung paano kami naghiwalay, kinuwento ko sa kanya kung paano ako umigpaw sa mga kabadtripan, paano ako kumawala sa hawla ng pangungulila, paano ako unti-unting lumikha ng pader sa paligid ko. At kinuwento ko rin kung paano ako naiinggit sa mga kaibigan kong di masyadong komplikado ang mga buhay. Habang nagsasalita, naaawa ako sa sarili ko. Parang sinisigaw ng utak ko na: ”Tang ina mo, Norman! Wala ka nang pag-asa, GAGO!” Di ko napigilan ang pagtulo ng luha ko. Di ako umiiyak pero tumutulo ang luha ko habang binabaybay namin ang daan.

—Ma, biglang sabi niya sa drayber, —dalhin mo na lang kami sa Balintawak.

Napatingin ako sa kanya, nagtataka.

—Saan tayo? tanong ko.

—Sa motel. Mag-che-check-in tayo.

Kinabahan ako. Puta, naisip ko, delikado ang lagay ko. Menor de edad siya. Baka lumabas na pinilit ko siya. Parang nabasa niya ang iniisip ko.

—Huwag kang mag-alala. 18 years old na ako. Birthday ko nga ngayon, di ba?

—Bakit? litong lito ako.

—Kailangan mo ito. Ibibigay ko sa iyo ang kailangan mo.

Di ako makasagot. Nagpadala na lang ako. Nag-check-in kami sa Anito. Pagpasok namin sa kuwarto, naghubad kaagad siya ng damit. Wala siyang itinira. Napako ang mga mata ko sa tayung-tayong dibdib niya, at unti-unting gumapang ang titig ko pababa sa naggugubat niyang kaselanan, pababa pa sa makikinis at mapuputing binti, payuko sa mga paang malinis na tila kaysarap dilaan.

At dinilaan ko nga. Ikinambyo ko sa reverse ang pagmamaneho ko at hinalikan siya mula paa, pataas. Sinubo kong isa-isa ang mga makikinis niyang daliri sa paa, pinaglandas ang dila ko pasunod sa direksyon ng mga naaaninag na ugat. Humahalinghing siya sa sarap. Pinaglakbay ko ang dila ko sa makikinis at bilugan niyang mga hita. At sabay dumausdos ako pasubsob sa sentro ng ligaya niya, basang-basa siya roon. Isinalikop niya payakap sa ulo ko ang mga binti niya, habang nakasabunot nang mahigpit sa buhok ko ang mga kamay, inginungudngod ang mukha ko sa sentro ng kanyang pagkababae. Nang di na ‘ko makapagpigil, pinasok ko na siya, matagal, hanggang tatlong putok. Saka ako sumalampak ng higa padagan sa kanya. Sa mga sandaling iyon, napapagtanto kong masarap ding mabuhay sa mundong ibabaw, kahit paminsan-minsan.


Maui

Di ko maintindihan ang mabilis na pagkabog ng dibdib ko habang hinihintay ang pagdating ng eroplanong sinasakyan niya. Sa isang kamay ko, hawak ko ang litratong padala niya. Baka daw kasi hindi ko siya makilala. OA, sabi ko. Sino’ng Pinoy ang hindi makakakilala sa kanya?
Kung hindi siya naging artista, baka nga hindi ko siya makilala. Noong magkahiwalay kami, dose anyos lang siya. Ako, kinse. Pero bago pa noon, bago pa siya sumama sa kano, magkasama na kami ng matagal sa lansangan.

Palaboy kami noong araw sa Cubao. Syete anyos lang siya, ako sampu. Pahingi-hingi kami sa mga taong naglalakad. Magkasalo kaming kumakain. Magkatabi kaming natutulog. Uso sa kulturang kalye ang ganito, semi-magsyota. Nagising na lang ako isang umaga na may sumisiksik sa tabi ko, isang gusgusing batang babae. Tinanong ko kung sino siya. Siya raw si Telma. Mula noon, di na humiwalay sa akin. Assistant ko sa araw, syota ko sa gabi. Sabi niya, ginagahasa raw siya sa kanila. Tatay niya, kuya niya, at tito niya. Masakit na masakit na raw ang pekpek nya, ayaw na niya. Kaya siya naglayas. At naglakad ng ilang araw, hanggang sa mapadpad sa hinihigan kong karton na nakalatag sa bangketa.

Di rin siya nakaligtas sa akin. Unang gabi namin, tinikman ko siya. Pinag-rugby ko muna siya para mas suwabe. Nang sabog na kami pareho, naghalikan kami at pinahiga ko siya sa semento. Nang mahiga siya, ipinasok ko ang kamay ko sa marumi nyang salawal. Pinaglakbay ko ang mga daliri ko sa pekpek niyang basang-basa. Napapaungol siya sa tuwing kakanti-kantiin at lalapirut-lairutin ko ng mga daliri ang munting kuntil na siyang pinaka-nakakakiliting bahagi ng pagkababae niya. Inulan ko ng halik ang labi niya, leeg at ang maliliit niyang mga utong. Umungol siya sa sarap. Maya-maya’y ipinasok niya rin ang kamay niya sa shorts ko at kinapa at hinawakan nang mahigpit ang naghuhumindig kong pagkalalake. Di na ako nakapalag nang isubo niya ito nang buong-buo, puno hanggang lalamunan niya. Tumirik ang mga mata ko sa sarap. Matapos ang napakahabang foreplay, pinasok ko siya, pasandal sa pader.

Iyon ang simula ng mahaba naming pagsasama. Parang gulong, may mga talo at panalo. Dinadaan sa rugby ang gutom, Dinadaan sa sex ang lungkot, Dinadaan sa suntukan ang mga panghihinayang.

Tapos nabuntis siya. Di namin alam ang gagawin. Tapos, makalipas ang dalawang buwan, nakunan siya nang maligo kami sa breakwater. Tandangtanda ko noon, puro dugo ang salawal niya nang umahon siya sa tubig. Iyak siya nang iyak. Wala na raw ang baby namin. Tapos, nilagnat siya ng ilang araw, mataas na lagnat, minsa’y nagdedeliryo. Kung saan-saan ako dumiskarte ng pera, kung saan-saang pawnshop nagbenta ng mga bracelet, relo at kuwintas na inagaw ko mula sa mga kapus-palad na mamamayan ng kalakhang Maynila. Ilang beses naming pinlanong humingi ng tulong sa gobyerno pero baka paghiwalayin lang kami at ipaampon sa kung kani-kanino. Ayaw naming magkahiwalay.

Isang araw, sumama siya doon sa kano. At di ko na nakita.

Pagkatapos, bigla na lang, heto siya’t isang artista. Di na siya ang aking gusgusing si Telma. Siya na ngayon si Maui Taylor. Pinapantasya ng mga Pilipinong malilibog. Taylor pala ang apelyido niya? O screen name niya lang? Noong nagsasama pa kami, di ko man lang nalaman ang buo niyang pangalan.

Alam kong siya iyon. Isang gabi noon, dilat na dilat ako, sabog na sabog sa magkakasalubong na tama ng gin, shabu at marijuana, nakatanghod sa computer ang mukha, nakapuwesto’t di gumagalaw ang mga daliri kong magaang na nakadampi sa keyboard, nag-iisip ng magandang kuwentong maaaring sulatin. May iniinterbyung artista sa TV. Narinig ko ang boses. Napalingon ako sa TV. Walang duda, siya si Telma. Wala na ang neneng timpla at timbre ng boses, pero ang pagdinig naman ng boses ng isang matagal ring minahal, wala sa mismong tunog kundi sa sayaw ng hangin kapag nagsasalita siya. Itong galaw na ito ng hangin ang humugot sa akin mula sa pang-apat na dimensyon ng pre-overdose at i-focus ang mata ko sa TV, at titigan ang magandang chick na nagsasalita. Hanggang ngayon, wala akong ideya kung ano ang mga pinagsasabi niya noon, kasi hindi ang mga tenga ko ang nakinig kundi ang dugo. Lumukso at umikot nang mas mabilis kaysa sa normal ang pagdaloy ng dugo sa mga ugat ko, paikot sa buong katawan, papasok sa ulo na noo’y ilang araw nang manhid sa dami ng kemikal na nilalanghap, pakurot sa malambot na parte ng utak na nagdidikta ng mga damdamin. Nang tingnan ko ang mukha ng artistang nagsasalita, tumulo ang malabnaw na uhog mula sa ilong ko papunta sa keyboard.

Tuloy-tuloy ang pagluha ko hanggang sa jeep, sa mall, at sa sinehan. Masaya ako para sa kanya, sa mga magagandang nangyari sa buhay niya.

Nasundan nang nasundan ang mga pelikula niya. Click na click siya sa takilya bilang soft-porn actress. Malala na rin kasi ang problema sa kalibugan ng bansang Pilipinas. Umabot na sa puntong ang ginagawang pamantayan para sa magandang pelikula, ang dami ng mga eksenang may hubaran at yarian. Kaya sikat si Maui at ang iba pa niyang kasamahan sa Viva Hot Babes. Sila ngayon ang nangunguna sa paseksihan. Ako, lahat ng pelikula niya, pinanood ko.

Di ako nakatiis. Sumulat ako sa kanya, nangumusta lang. Ibinalita ko ang mga nangyari sa akin, paano ako sinuwerteng makatagpo ng matronang nagpaaral sa akin, na patay na ngayon, sumalangit nawa, kung bakit nagsusulat ako ngayon at hindi nagnanakaw o naghuhukay ng kanal. Ikinuwento ko rin sa kanya ang isa kong raket. Sabi ko, na web designer ako, na gumagawa ako ng mga website ng mga banda, artista, kumpanya, kung sino-sino. At ang totoo, mas ito ang bumubuhay sa akin kesa ang pagsusulat kong wala namang pinupuntahan. Kinuwento ko sa kanyang nanalo ako sa Palanca, na may direktor na lumapit sa akin at binili ang rights ng nobela para mai-adapt sa pelikula, etc, kung ano-ano pa.

Ipinadala ko sa address ng studio. Pagkatapos ng isang buwan, sumagot. Pupunta raw siya ng States at pagbalik niya, magkita kami. Gusto niya raw ako na ang sumundo sa kanya sa airport. Marami daw kaming pag-uusapan. Ibinigay niya ang cellphone number niya. I-text ko daw ang number ko sa kanya. Bumili pa ako ng load sa tindahan sa tapat para lang makapag-text sa kanya. Di naman siya nag-reply. Nag-text ulit ako, di siya sumagot. Nag-text ako sa kanya nang isang linggo, di siya sumagot. Tinatawagan ko rin ang number niya pero di niya sinasagot. Ngayon lang. Ngayong parating na siya galing sa Amerika. Ang walanghiya, pinaghintay ako ng isang buwan.

Patagal nang patagal, palakas nang palakas ang nginig ng sigarilyong nakaipit sa mga daliri kong ngawit. Natatakot ako, at kinakabahan, di ko maintindihan. Di ko pansin ang ingay ng mga tao sa paligid. Panay ang tingin ko sa litratong hawak ko, kahit kabisadong-kabisado ko na iyon. Ipikit ko man ang mga mata ko, parang nakikita ko siya, naaalala ko ang mukha niya noong umalis siya, noong sabihin niyang sasama siya sandali sa kano, para kami magkapera.
At naaalala ko ang mukha niya, makalipas ang mahigit sampung taon nang makita ko siya sa kauna-unahang pagkakataon sa dambuhalang lona ng sinehan. Nang maghubad siya at makipaglaplapan sa lalaking artista, di ko maiwasang gunitain ang nakaraan namin. Di ko maiwasang magselos.

Kaya umiiyak pa rin ako hangang makauwi ng bahay.


II. Real Time
from yahoo! chat server http://chat.yahoo.com posted by: vectormutation@hotmail.com october 19, 2003. subject: free porn! xxx!

free! free! free! live sex show! xxx! mga repakols, astig to, free porn chek this out : http://www.geocities.com/nwilwayco

Birthday niya kase kaya siya bumili ng webcam. Treat niya sa sarili. Galing siya sa isang kliyente niya. Mahirap maging free-lance web designer. Magtiyaga ka, Norman. Isa ka sa mga sawimpalad na sinagasaan ng dotcom crash. Ang kumpanyang pinapasukan mo, isang sinserong start-up na nagsusumikap, pinataob sa kakulangan ng pag-unawa ng sangkatauhang Pinoy sa Internet, kusang tumiklop nang maubusan ng pondo, at iniwan kang palaboy-laboy, paraket-raket, hanggang sa maibenta mo ang kotse mo, at maubos na ang napagbilhan nang hindi mo namamalayan.

from guerilla information network (http://www.gin.ph) posted by: noli_pogi69@edsamail.com.ph october 20, 2003. subject: free streaming live porn

seen on http://www.geocities.com/nwilwayco. four unidentified people are having group sex. three females, one male. a webcam attached to a pc captured the event which started yesterday and is still going on as of 10:00 am today, eastern standard time. ip address of the said orgy broadcast has been pinpointed in the philipines. the four participants are also believed to be filipinos.

at 2:00 pm yesterday (october 19, 2003), a sudden massive shift in internet traffic was detected. this after a still unidentified webmaster posted a link in a prime-time chatroom. the link leads to a website hosted by geocities (http://www.geocities.com), registered under norman wilwayco, who, upon investigation, turns out to be a manila-based web designer.

the broadcast shows four people having wild, lurid, acrobatic and non-stop sex with each other. also alternating sex with smoking pot and crack (known in manila street jargon as “shabu”). whether they are aware of their webcam filming , their intercourse is nevertheless still being broadcasteded in the cyberspace, through wilwayco’s website. (more to follow…click here to return to home)


Pero kahit ano’ng mangyari, kahit sa tingin mo, napaka-hopeless na ng sitwasyon mo, basta lagi mong isipin na ang Internet ang babago sa buong konsepto ng kapitalismo. At sa pagdating ng panahon na iyon, ituturing na mga diyos ang mga web designer na tulad mo. Ang kapangyarihan hahawakan ng mga taong nakakaalam sa Internet at E-commerce, at sa kung paano nito araw-araw binabago ang pananaw natin sa sarili at sa kapwa, sa buhay at sa mundo. The Internet is the future!

from guerilla information network (http://www.gin.ph) posted by: noli_pogi69@edsamail.com.ph october 21, 2003. subject: wilwayco and harem exposed!

wilwayco and harem exposed. the philippines’ national bureau of investigation (http://www.nbi.gov.ph) confirmed today that the man in the video that has been circulating widely among internet surfers for the past week is norman wilwayco. wilwayco is a web designer who lives in quezon city, the philippines. the three women with whom he is having sex with are actually popular philipine movie actresses. they are: assunta de rossi, maui taylor and angela velez. wilwayco’s identity was traced through his membership photograph in the database of alumni.net (http://www.alumni.net). said photo was a police mugshot of his arrest in 1992 . (click here for details of his arrest.)

major studios where the actresses currently work are scandalized over their talents’ “shameless and immoral” behavior on the internet. in a press conference this morning at kalookan, vic del rosario and lily monteverde of viva and regal films (respectively), where maui taylor and assunta de rossi are currently signed as talents doing various bold flicks, issued a joint statement condemning the behavior of maui and assunta. the statement also confirms that any and all contracts between assunta and maui with their studios are now “null and void”. abs-cbn, a major philippine network studio where angela velez is a mainstay, also issued a statement this morning severing all ties with angela velez. the statement also said that velez will be shot “if that slutty motherfucking whore brings her ass here.”


Tarantado! Sabihin mo yan sa mga magsasaka, manggagawa at kalakhang bilang ng mamamayang hikahos, na sa tanang buhay nila, di pa nakakagamit ng computer. Internet pa kaya? Kelan pa iyong future na iyon? Kailangan ko ng regular na pinagkakakitaan. Kailangan ko ng perang pang-sustain sa katawan, kailangan ko ng pangyosi, pangtoma, pang-droga at panggastos sa iba pang bisyo. Ngayon ko kailangan. Ngayong nagsara na ang Szazam Tech. [http://www.szazam.com], ang tanging pinagkukunan ko ng panustos para mabuhay. Kailangan kong mag-freelance. Di madali ang buhay para sa isang free-lance web designer sa Ikatlong Daigdig, kung saan, ang kalakhan ng bilang ng mga mamamayang gutom ay di interesado sa kung anuman ang gig mo sa buhay. Pagkain at hindi bandwith ang isyu sa kanila..

from absurd news chat server http://chat.yahoo.com posted by: jhet006@yahoo.com october 21, 2003 subject: day 3

it is day 3 of wilwayco’s infamous harem orgy. the foursome are still going at it. fhm international (http://www.fhm.com), a popular online resource center for rich and dirty old men, dubbed their video as “the greatest fuck movie of all time”. (more to follow…click here to return to home)


Kung magsulat na lang kaya ako? Seryosohin ko na ang pagsusulat ng mga obrang magpapasikat at magpapayaman sa akin? Malabo. Lalo lang akong magugutom. Hindi yumayaman ang mga writer sa Pilipinas, dahil hindi naman uso ang pagbabasa rito.

from yahoo! chat server http://chat.yahoo.com posted by: noshadow@yahoo.com october 21, 2003 subject: c norman ba to?

tangina meyn, si norman nga yung nasa video. tangina di siguro alam ni kupal na naka-on ang webcam niya. tangina, jackpot si norman, pare. sina assunta, maui at angela. super hot babes! paano nadale ni norman yung mga chicks na iyon?


Eh noong nakaraang taon, nanalo na nga ako ng Palanca, Nobela, Tanging Gantimpala, nagkaroon ng isang pahinang feature article sa Inquirer. Nakakabaliw, ang Inquirer, pinakamatinong pahayagan, naglaan ng ilang minuto para mag-abalang tanung-tanungin ako kung bakit at paano ko isinulat ang nobela. Kuwento-kuwento, tanong-sagot. Bakit puro sick ang characters mo? Kase sick ang mundo. Bakit mo nasabing sick ang mundo? The mere fact that you’re here conducting an interview with an unknown writer, that you considered me worthy of national attention—as if anyone gives a shit —is one bloody sick fuck.

from guerilla information network (http://www.gin.ph) posted by: noli_pogi69@edsamail.com.ph october 22, 2003. subject: harem updates

harem offline. millions of harem site visitors were disappointed today as harem went offline. geocities (http://www.geocities.com), the company that hosts wilwayco’s website cut off wilwayco’s hosting pending further investigation. geocities issued a statement this morning informing millions of disappointed members that http://www.geocities.com/nwilwayco is no more, as they took it off the cyberspace. “we found that the website contains pornographic materials and that kind of immorality is against the policy of geocities for free hosting” said geocities CEO Paul Lambert. geocities was forced to temporarily shut down their system this morning when their bandwidth was eaten by more than 40 million site visitors all in the short span of three days since wilwayco aired his live sex broadcast from their server.

janesguide.com (http://www.janesguide.com) a respected online reviewer of porn sites and other perversities, gave the wilwayco harem an “a” rating for being “free, unique, absurd, hardcore and inventive”. in their site’s news section, jane herself said “for the first time in internet history, we can actually watch a porn movie, happening in real-time, free of charge. and not just a porn movie, an excellent porn movie. all the performers were great, especially that brown turd norman wilwayco who has a nine-inch cock and whose sexual appetite is mindblowingly intense. Boy, he sure is generously endowed. that and his kinky sex performance is enough to make every male pornstar insecure. the three girls are great too. I think the philippines Is the new breeding ground for hot, exotic chicks..” thousands of people in janesguide mailing list logged in to harem during its three-day airing.

philippine president gloria macapagal arroyo invites all the major studio heads for luncheon meet. palace sources said that viva films owner vic del rosario got a serious ass-kicking by the president herself over maui taylor’s “scandalous behavior” on the internet. Later on, he said, the president apologized and after a few drinks, agreed to suck his dick in an upstairs bathroom.

assunta de rossi, maui taylor, and angela velez are all unavailable for comment. the three sluts cannot be found anywhere. none of the three have made contact with their managers since saturday, october 18, 2003. assunta’s estranged husband jules cannot be reached for comment. he was last seen in a private resort in the carribean in the company of beautiful women.

norman wilwayco, a sick pervert, is also missing since the scandalous 3-day-sex tournament, now infamously known in the world as harem. (more to follow…click here to return to home)


Ang putang inang nobela, hanggang ngayon di pa napa-publish. Walang publisher na nagkaka-interes sa kabila ng pagkapanalo nito sa Palanca. Mismong ang Carlos Palanca Foundation, di tumatawag, wala silang interes na ilathala ang nobela ko. Badtrip. Mahigit sampung taon na akong nagsusulat, mula pa noong nangangapa ako sa makinilya, hanggang sa magkaroon ako ng sariling computer nang i-uwi ko ang PC na gamit ko sa Szazam bago ito magsarado.

from www.bulatlat.com posted by: bisliganon@edsamail.com october 23, 2003 subject: harem updates

philippine senator tito sotto, with presidential backing, demanded a senate-wide inquiry on wilwayco’s three day free sex show. sotto blamed wilwayco and his harem for corrupting the minds of children. he said wilwayco and his sluts are all sick perverts. sotto suggested that a public hanging of the four is just what he needs to point out that “this country is pure catholic and won’t fucking tolerate immorality.” Later, senate approved sotto’s proposal.

At mula nang magkaroon ako ng computer, lalong dumami ang mga nasusulat kong kuwento, pasingit-singit kapag may libreng oras, kung hindi ako busy, o kung hindi lasing, o sabog, o nagmumukmok at sinisisi ang sarili sa mga masasamang nangyayari sa mundo.

from www.yehey.com posted by: delvert_the_pervert@cnn.com october 24, 2003 subject: harem updates

the catholic church informed its members today to stay away from the evils of internet and free porn . in his homily this morning, carDinal sin said “wilwayco is the anti-christ. that person is no use to the society. He is a menace. the government should execute him.” later, sin denied having said those things.


Sarap magsulat sa computer. Kaso, andami ngang nasusulat, bihira namang napa-publish. Di pa ako nakakapaglabas ng sarili kong libro. Yung una kong libro dapat, yung nobelang nanalo sa Palanca, di ko na alam kung ano ang plano ng UP Press sa manuscipt na binigay ko sa kanila. At di ko na rin alam kung ano ang plano ni Khavn [http://www.khavn.com], yung direktor na bumili ng rights ng nobela para i-adapt sa pelikula. Iisa lang ang ibig sabihin, isa akong manunulat na walang binatbat. Walang may interes na magbasa ng mga sinusulat ko.

from guerilla information network (http://www.gin.ph) posted by: noli_pogi69@edsamail.com.ph october 25, 2003. subject: harem updates

several groups formed a coalition condeming geocities’ interruption of the harem broadcast. thousands of geocities members demanded the return of the site .


Mabuti na lang, noong writer pa ako sa Batibot, na-dig ko ng todo ang mga PC nila. Natutunan kong mag-Photoshop [http://www.adobe.com] at Dreamweaver, Flash, at Fireworks [http://www.macromedia.com], at konting javascript, mga elemento sa paggawa ng cool na website. Konting tiyaga lang, konting sipag lang, isa na akong web designer, alternative job sa mga panahong di ako kayang buhayin ng mga ilusyon ko sa pagiging manunulat.

from www.amateurpages.com posted by: sickboy@perversion.com october 26, 2003 subject: harem awards

the board of judges for the webby porn awards is considering giving the body’s highest honor to norman wilwayco for his unbelievable, absurd, hardcore, non-stop and almost magical performance in harem. one judge exclaimed “wilwayco is the greatest fuck hero of this century.”


At ang latest investment, heto ngayo’t nakabili ako ng Logitech na webcam [http://www.logitech.com] at nakapagpakabit ng DSL connection sa PLDT [http://www.pldt.com.ph]. Regalo ko ang mga ito sa sarili ko dahil birhday ko ngayon.

from www.likhaanonline.com posted by: gina@likhaanonline.com octoer 26, 2003 subject: wilwayco no longer a writing fellow

the university of the philippines creative writing institute is severing all ties with norman wilwayco, a writing fellow for the 34th up national writers’ workshop that was held in baguio in 1999. chairperson cristina pantoja hidalgo said “wilwayco is a bad ass evil motherfucker. we don’t want to associate our organization with him. We are hereby striking all record of his having participated in the national writers’ workshop. As of today he is no longer a fellow and his rights and privileges are summarily revoked. ”

from www.warez.com (the ultimate sanity in anarchy) posted by revolting_devil@warez.com october 27, 2003 subject: uphold online freedom!

several groups are lobbying in the washington building for the reinstatement of wilwayco and his harem. more than 15,000 people of all ages, picketed in front of the reactionary building carrying placards that honor the masters of sex and other perversities where wilwayco’s name was brandished along with those of other known masters including cassanova, jack the ripper, rio alma and superman.

from www.philmusic.com posted by lourd@radioactivesago.com october 27, 2003 subject: mabuhay si norman!

mga tol, visit nyo naman website namin. http://www.radioactivesago.com. ito ang pinakahuling website na ginawa ni norman bago siya na-missing

Puwede na kong makipag Video Chat. At dahil online ako 24/7, makakapag-chat na ako sa mga kaibigan, para na ulit kaming magkakasama nina Nathan, Mon, at Lonlon tulad noong dating magkakasama kami sa Szazam [http://www.szazam.com], at iba pang katoto sa maliit ngunit solidong sirkulo ng mga hardcore designers, mga taong uhaw sa mga bagong software upgrades, mga nilalang na nabubuhay sa tradisyon ng Juxt Interactive [http://www.juxtinteractive.com] at 2Advanced Studios [http://www.2advanced.com], mga talamak na users ng mga pirated na software, sumasamba sa bawat pautot ni Hillman Curtis [http://www.hillmancurtis.com], at nangangarap na maka-jackpot ng malalaking projects.

from www.inq7.net posted by: dequiros@vasia.com october 28, 2003 subject: harem prayer vigil

thousands of fans gathered today for a three-day prayer vigil for the safety of norman wilwayco and actresses assunta de rossi, maui taylor, and angela velez. the prayer-vigil is being held in front of wilwayco’s residence.

police squads stationed nearby were scandilized by the presence of hundreds of scantily dressed women carrying placards that said “fuck me, norman!”, “come home to mama”, “give it to me, baby!” and “i’m your fuck slave.”

since the abrupt end of the harem site broadcast, the four harem performers are nowehere to be found . meanwhile, police continue their search. wilwayco’s flat was searched and turned upside-down. the joint forces of the nbi and NPD retrieved several issues of liwayway magazine, playboy, high times and transworld skateboarding from his residence. police also seized several whips, chains, leather straps, love dolls, cock rings, vibrators and all manner of sex toys. the nbi is also baffled by the absence of drugs or any illegal substance that would give them justification to shoot wilwayco in the head. his computer is missing. a note in the refrigerator says “happy b-day to me”.

Paano na ang pagsusulat ko? Kalimutan na lang, muna, sa ngayon. Di naman ako kumikita sa pagsusulat eh. Kailangang mag-concentrate sa graphic design. Internet ang future ng lahat. Kailangan ko ring ikabit itong bago kong biling webcam. Trip. Trip. Trip.

from www.cnn.com posted by: rudy_a@cnn.com october 29, 2003
subect: harem online!

millions of harem fans rejoiceed as harem goes online once again. at 8:00 am, eastern standard time, norman wilwayco went online and posted the url of the new harem website http://www.harem.tv.

the four harem performers faced the camera, apologized for their misbehavior and told the philippine government to go fuck itself. the four are now currently staying in amsterdam, partying and having a good time. the dutch government has reportedly given them amnesty in exchange they will continue their activities as on the previous harem site. except that, this time, there will be ad banners and pop-up advertisements and, of course, a membership fee. millions of people have already signed-up for the very fair price of us$100. worldbank and microsoft are reportedly providing the online payment facilities. (more to follow…click here to return to home)



III. HAREM
Susan

—Ba’t ka me pasa, tanong ko.

Di siya sumagot.

—Putang ina, sino’ng gumawa sa iyo niyan? pangungulit ko.

—Asawa ko.

Oo nga pala, nag-asawa na siya. Nabasa ko iyon sa diyaryo.

—Dapat, pupunta `ko rito noong weekend, sambit niya. —Kaso, tumatawag ako sa telepono, walang sumasagot. Nasan ka noong Sabado?

—Nasa airport. May susunduin sana ko.

Tumayo ako’t humakbang palapit sa bookshelf. Kinuha ko ang pencil case na nakapatong sa mga libro.

—Batak tayo, aya ko sa kanya. Di ko na hinintay ang sagot niya. Umupo ako sa tabi niya at binulatlat ang mga laman ng pencil case.

Habang nilalanghap namin ang nasusunog na kristal, parang pakiramdam ko, heto kami sa kung saan kami naghiwalay ng landas. Deja vu ng eksena noong umalis siya. Hardcore sex at crystal methane.

—Ano nangyari sa sinundo mo? tanong niya.

Akala ko, nakalimutan na niya. Ayoko sanang pag-usapan.

—Wala eh, nasundo na.

Tahimik. Batak. Tingin sa sahig. Tingin sa kisame. Salit-salit. Palitan ng hitit.

—Sino ba sinundo mo?

Ayokong sagutin pero sasagutin ko. Bumatak muna ko ng malalim bago ko sinagot ang tanong niya.

—Si Maui Taylor? Friends kayo? parang takang-taka siya. Nakakapagtaka naman talagang magkaroon ako ng ganoong level ng kaibigan, tulad ni Maui. Di naman ako superstar.
Kinuwento ko sa kanya ang ilang anekdota sa buhay namin ng aking si Telma. Pero di ko sinabi lahat. Basta sabi ko na lang, magkasama kami noong nagtitinda sa sidewalk.

—Shit! bulalas niya. —Tang ina, si Maui, sidewalk vendor? Eh ang bruha, akala mo kung sino kung umasta. Akala mo kung sino’ng anak-mayaman. Eh batang kalye lang pala.

Medyo na-offend ako doon. Di ko pinahalata.

—Tang ina abnormal pa yung korte ng suso. Akala mo sasabog na bulkan. Halatang-halatang pinainiksyunan ng silicone para talagang lumaki. Ang sagwa!

Tiningnan ko siya nang pamatay kong titig, yung titig na kilala niya. At saka ako nagsalita.

—Come on, Susan. Are you sure you don’t want to fuck her?

Di siya sumagot. Mahaba ang pinagsaluhan naming katahimikan. Tapos nangiti siya.

—What do you have in mind?

Ako naman ang ngumiti, di ko siya sinagot.

—O, tapos, ano’ng nangyari? tanong nya.

—Saan?

—Di ba sabi mo, sinundo mo siya sa airport, ano’ng nangyari?

—Daming press, eh. Di ako nakalapit. Nagtuloy-tuloy din siya palabas, may mga kasama siya, sumakay sila ng Expedition.

Tumunog ang doorbell.

—Si Maui yan, sambit nya.

Tumayo siya’t pinulot ang mga damit niya, at nagtuloy sa banyo. Dagli akong nagbihis. Binuksan ko ang pinto.


Angela

Kaya ko siya kilala, kase isa ako sa milyon-milyong gagong Pilipino na nababaliw sa noontime shows, na para bang di kumpleto ang miserableng araw kapag di napanood ang mga seksing kendeng nang kendeng sa TV. At wala akong maisip na dahilan kung bakit siya narito.

—Angela Velez? paniniguro ko.

—Hi, kuya!

Nang magsalita lang siya, saka ko nai-connect na siya si Angie. Nabasa ko agad ang landi ng boses at gaslaw ng katawan. Iba na ang hitsura niya. Araw-araw ko siyang napapanood sa TV, at di miminsang naging subjectmatter na rin ng pagbabate, pero di ko alam na si Angie pala siya. Mas lalong gumanda, pumuti at nagkakurba ang katawan. Tang ina, tatlong taon ko siyang di nakita, heto’t lalo siyang gumanda, at ako naman lalong tumanda. Nakakahiya. Kitang-kita ang layo ng naging agwat namin. Siya na dating katulong sa maruming karinderya, isa na ngayong sikat na sexy star. Ako na dating wala lang, isa na ngayong wala pa rin.

—Angie?

—Ako nga, kuya. Sus, di mo na ko kilala? Happy birthday nga pala. Akala mo, nakalimutan ko na ‘no?

Yumakap siya sa akin at bumundol sa katawan ko ang umbok ng dibdib niya. Mahigpit ang yakap niya, nakadikit sa akin mula dibdib hanggang sa may ibaba ng puson. Naramdaman kong nakadikit ng padaklot ang mahahaba niyang kuko sa likod ko. Tapos, hinalikan niya ako sa lips. Akala ko, sandali lang, pero sinipsip niya nang madiin ang dila ko, sinipsip na parang uhaw na uhaw ang lahat ng laway sa loob ng bibig ko. Nang bitawan niya ako, pakiramdam ko, wala na akong labi, nakain na niya.

—Ba’t napasugod ka? tanong ko. Di niya pinansin. Tuloy-tuloy siyang pumasok sa loob ng bahay, umupo sa sofa, Dinampot at sinindihan ang kalahating joint na nasa tabi ng ash tray sa mesa. Humitit siya nang malalim, sunod-sunod, pinaglagos sa mga butas ng ilong ang usok ng damo, bago nagsalita.

—Di pa rin nagbabago itong haybols mo. Mula noong huli akong mapunta, ganito na ito.

Nandito pa rin itong upuang ito. Dito tayo sumirko-sirko noon di ba? Aba, may nagbago. May computer ka na pala. Nasaan na yung makinilya mong classic?

Litong-lito pa rin ako. Ang dami kong tanong. Tulad halimbawa ng: bakit si Angie ay si Angela Velez na ngayon? Ano na ang nangyari sa karinderya ni Aling Gelang? Di ko alam kung paano sisimulan ang pagtatanong. Sabay kaming napalingon sa direksyon ng banyo nang tumunog ang flush ng inidoro. Pumaling ang tingin niya mula banyo, patitig sa mata ko, nakataas ang mga kilay, nagtatanong.

Lumabas ng banyo si Susan, hubo’t hubad, at nagkatinginan sila ni Angie. Halos mabasag ang tenga ko sa ingay ng tiliang naganap. Tapos, nagyakapan ang dalawa, tuwang-tuwa, at naghalikan sa lips nang matagal. Di ko maintindihan. Nagsindi ako ng joint at sumali sa halikan nilang dalawa.


Telma

Di ko alam kung ano ang gagawin ko kapag nagkita kami. Di ko akalaing pupunta siya rito. Ngayon pa, ngayong may mainit na eksena sa bahay.

Hindi ko nga inaakalang magkikita pa kami. Noong may usapan kaming susunduin ko siya sa airport, at sabay nabulilyaso ang usapang iyon nang magdatingan ang sangkaterbang press, at halos kaladkarin siya ng mga kasamahan niya pasakay sa naghihintay na sasakyan, sinabi ko sa sarili kong imposible pang maging magkaugnay ang mga buhay namin. Di na angkop dahil sa layo ng naging agwat namin.

Pero kanina, habang nakasubsob ako sa kandungan ni Angie, samantalang nakasubo nang buong-buo ang ari ko sa maluwang na bibig ni Susan, biglang tumunog ang cellphone ko. Nag-text siya, malapit na raw siya. Sunduin ko raw siya sa Macdo sa may kanto. Dagli akong nagbihis at lumabas ng bahay, di na ko nagpaalam sa dalawa, na noong iwan ko, abala pa rin sa “kainan”, plastadong-plastadong naka-69 sa sahig.

Sa pagitan ng mga higop ng kape, pinagmasdan ko ang pagdating niya, pagbaba sa taxi, pagpasok sa loob ng Macdo. Tumayo ako’t sinalubong siya. Hawak ko siya sa braso palabas ng restoran, pinara ko ang papaalis na taxi at sumakay kami. Nagtungo kami sa isang di-kilalang motel sa Cubao. Nagbaka-sakali lang ako kung naroon pa iyon. At naroon pa nga. Doon muna kami nagpalipas ng oras.

—Ok lang ba sa yo ang makipag-threesome? tanong ko sa kanya habang naninigarilyo.

—Two girls one boy? tanong niya.

—Oo, sagot ko.

—Sure.

—Eh foursome? Three girls, one boy.

—The more, the merrier.

—Tara sa bahay.

Nag check-out kami sa motel at nagtuloy sa bahay.



Ito yung kwentong lumabas sa FHM Literotica. Enjoy. -nw
kasama rin ito sa rekta

2 comments:

  1. Anonymous8:39 PM

    Maniniwala na sana ako pero nine inch cock? Ok na nga, kung mangangarap eh mangarap ng ng husto!

    ReplyDelete
  2. haha! ang cool^^ mula ng mabasa ko to naghahanap na ko ng book mo :) sad to say wala pa rin akong nakikita :( pagpatuloy mo lang yan^^ haha nabuhay ang katawang lupa ko^^ na bf ko lang nakakagawa :p

    ReplyDelete

Translate this shit